Hoeveel kleedgeld geef je? Drie moeders vertellen hoe zij het aanpakken

Afspraken kunnen veranderen  

Kleedgeld geven gaat verder dan alleen een bedrag afspreken. Je moet ook bepalen wat je tiener ervan betaalt. En dan blijken de grenzen soms al snel minder duidelijk dan gedacht. 

Dat merkt Sabine bij de winterjas van haar zoon. Vorig jaar kreeg hij een nieuwe, maar nu is die beschadigd en wil hij alweer een andere. ‘De afspraak is dat wij zijn winterjas betalen, maar we hebben nooit concreet afgesproken hoe vaak wij een jas betalen of hoeveel die mag kosten. Daardoor hebben we daar nu steeds discussie over.’ 

Ook ‘ondergoed’ blijkt voor meerdere interpretaties vatbaar. Haar zoon kocht witte en zwarte T-shirts en presenteerde die als ondergoed – iets wat Sabine betaalt – maar droeg ze vervolgens ook als bovenkleding. ‘Het ís deels ondergoed, maar tegelijkertijd draagt hij het als T-shirt. Dus misschien moeten we die afspraken toch weer opnieuw bekijken.’ 

Sabine overweegt nu het kleedgeld te verhogen tot een totaalbudget waar alle kleding van betaald moet worden. ‘Dan kan hij zelf de keuzes maken en hoeven we niet telkens te discussiëren. Als hij een dure jas wil of zijn jas gaat kapot, is dat ook zijn verantwoordelijkheid.’ 

Zijn jongens duurder dan meisjes? 

Welke afspraken je maakt, is afhankelijk van je kind. Sabine denkt bijvoorbeeld dat jongens ‘duurder’ zijn. ‘Ze hebben misschien minder kledingstukken nodig, maar wat ze willen kost wel vaak meer. Mijn zoon wil graag merkkleding en moet bijvoorbeeld ook vaker naar de kapper.’ 

Lesley herkent dat bij haar bonuszoon. ‘Hij wil dan een shirt van Tommy Hilfiger, terwijl mijn dochters genoegen nemen met een glittertopje van een tientje bij H&M.’ Ook een winterjas vinden haar dochters makkelijker voor 40 of 60 euro bij winkels als Stradivarius of Zara. 

En als je kind juist niet alles wil uitgeven? 

Danielle heeft eerder het tegenovergestelde probleem. Haar dochter trekt zich weinig aan van merken en trends en zoekt uit zichzelf naar kortingen. Toen ze nieuwe schoenen nodig had, wilde ze wachten. ‘Ze zei: ze zijn nu niet in de aanbieding, dus laat maar. Dan kijk ik over een maand nog wel.’ 

Danielle is benieuwd wat er gebeurt als haar dochter binnenkort zelf gaat verdienen. ‘Nu is ze voor geld nog afhankelijk van mij. Misschien maakt ze andere keuzes als ze echt voelt dat ze het echt zelf heeft verdiend.’ 

En hoe doe je dat met twee huishoudens? 

Ook de gezinssituatie bepaalt hoe kleedgeld wordt geregeld. Lesley heeft een samengesteld gezin en werkt niet met een gezamenlijk systeem. ‘Iedereen doet in zijn eigen huishouden wat goed voelt. We stemmen niet precies af hoeveel ieder kind aan beide kanten krijgt. Dat gaat eigenlijk prima.’ 

Sabine en haar partner staan grotendeels hetzelfde in de financiële opvoeding, maar merken dat afspraken in de dagelijkse drukte toch blijven liggen. ‘Er zijn iedere maand duizend dingen waar je samen over moet praten. Dan komt zo’n winterjas voorbij en verdwijnt het weer.’ 

Begin klein en laat het bedrag meegroeien 

Lesleys belangrijkste tip aan andere ouders is: probeer niet meteen alles perfect te doen, maar geef kleedgeld stapsgewijs. ‘Wij beginnen nu met 50 euro en ik houd zelf nog geld achter de hand. Als ze beter kunnen budgetteren, kan het bedrag omhoog en kunnen ze meer zelf gaan betalen.’ 

Uiteindelijk is kleedgeld volgens haar vooral iets wat je moet leren. ‘Ze mogen nu fouten maken. Liever op deze leeftijd met dit soort bedragen dan straks als ze achttien zijn en de fouten veel duurder worden.’