Van dropship tot shoptrip: dit leren BUUT tieners van goedkoop online shoppen
Van nepmerkkleding tot Shein-topjes die na één wasbeurt al uit elkaar vallen: jongeren weten heus wel dat online shoppen niet zonder risico is. Toch blijven goedkope webshops en slimme handeltjes populair. In een gesprek met BUUT vertellen 3 tieners eerlijk over hun ervaringen: wat goed ging, wat misging en wat ze ervan leerden.
‘Alles wat ik koop, bestel ik online,’ zegt Jasmijn (15) nuchter. Ze shopt vooral bij Shein. Althans, dat deed ze. ‘Ik mocht daar niet meer bestellen van mijn moeder. Niet duurzaam, zei ze. En eerlijk gezegd is de kwaliteit vaak ook slecht. Op de foto’s ziet het er mooi uit, maar in het echt is het soms net badstof. Toch is het jammer, want bij duurdere merken betaal je meteen veel meer.’
Pelle (15) ging een stap verder. Hij gebruikte goedkope Chinese sites om nepmerkkleding te kopen, en verkocht die door via Marktplaats. ‘Schoenen van 25 euro verkocht ik voor 80 of 90 euro. In een paar maanden had ik al 500 euro verdiend.’ Tot hij er genoeg van kreeg. ‘Het is veel werk: bestellen, wachten, verkopen. En soms zijn de spullen gewoon niet goed. Dan staat het logo andersom, of is de stof heel dun. Dat is een risico.’
Sepp (15) bestelt af en toe iets bij Temu, maar houdt het liever bij tweedehands. ‘Ik koop via Vinted. Dan weet je tenminste wat je krijgt, en kun je de reviews zien.’
Waar het misgaat (en waarom jongeren het toch doen)
De drie zijn het over een ding eens: goedkoop online shoppen is verleidelijk. ‘Je kunt alles in een keer kopen,’ zegt Jasmijn. ‘Een topje, sieraden en make-upkwasten, allemaal tegelijk.’ En dat voor een fractie van wat het in een winkel kost.
Maar er zitten nadelen aan: slechte kwaliteit, lange levertijden en onduidelijke herkomst. En dan is er nog het milieu. ‘Sommige dingen komen letterlijk van de andere kant van de wereld,’ zegt Sepp. ‘Daar denk ik soms wel over na. Maar het is ook gewoon makkelijk.’
Slimmer leren kijken
Toch leren jongeren van hun ervaringen. Jasmijn: ‘Als iets alleen maar 5 sterren heeft, vind ik het verdacht. En ik koop alleen als ik reviews met echte foto’s zie.’ Sepp kijkt naar materiaal: ‘Als het alleen polyester is, haak ik af.’
En Pelle? Die weet inmiddels hoe je nepsites herkent. ‘Als het er te goedkoop uitziet, klopt het meestal niet. Dat weet ik nu ook door mijn vader: die is al een paar keer gescamd. Hij trapt in valkuilen waarvan ik denk: really?’
Wat je eruit kunt halen
Achter al dat klikken en kopen schuilt iets positiefs: jongeren ontwikkelen een eigen gevoel voor geld, waarde en risico. Sommigen leren rekenen, anderen leren plannen (of dat ze daar nog wat oefening in nodig hebben).
Leren over waarde en duurzaamheid
Met een online handeltje kun je fouten maken en leren, zegt Meijer. ‘Veel jongeren zien vooral de filmpjes van anderen bij wie het lukt,’ zegt Meijer. ‘Maar ondernemerschap is hard werken, met risico’s en valkuilen. Dat hoort erbij. En dat is misschien wel de belangrijkste les die ze leren: geld verdienen kost tijd en energie. En als iets misgaat, moet je het ook oplossen. Dat maakt je uiteindelijk financieel slimmer.’
Over goedkope webwinkels zoals Shein en Temu is Meijer nuchter: ‘Ze zijn verleidelijk, juist omdat alles goedkoop en makkelijk lijkt. Maar goedkoop heeft een prijs, soms in kwaliteit, soms in impact op het milieu. Ouders kunnen dat goed bespreekbaar maken door vragen te stellen in plaats van te verbieden. “Waarom wil je dit kopen? Hoe lang denk je dat het meegaat?” Zo help je jongeren nadenken over waarde en duurzaamheid.’
